تبلیغات
سایت اختصاصی طریقت قادری خالصی طالبانی - گفته های بزرگان در مورد تصوف و عرفان
(( اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی‘ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ عَلی‘ الِ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ .))
تاریخ : 1392/02/2
نویسنده : نادر نادری
گفته های  بزرگان در مورد تصوف و عرفان


شیخ عبدالقاهر بغدادی گوید : کتاب تاریخ صوفیه ابو عبدالرحمن سُلَّمی شرح حال حدود

هزار بزرگوار اهل تصوّف را دربر دارد که هیچ یک از آنها با هوا و هوس میانه ای نداشته و ندارند .

احمدبن زروق گوید : تصوف به وسیله ی نزدیک به دوهزار شخصیت ، تعریف و بیان و تفسیر شده ،

در همه آنها ، صدق توجه و خلوص نیّت نسبت به خدای تعالی منظور بوده است ،










در همه جا ، مسائل و اعمال را مشروط به رضایت حق تعالی دانسته اند . وَلَا یَرْضَى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ(سوره زمر /7)و ایمان کامل جزو ضروریات بوده  و  وَإِن تَشْكُرُوا یَرْضَهُ لَكُمْ (زمر/7)و عمل به ایمان و اسلام شرط راه است تا آنجا که تصوف بدون فقه و دانش دین ، صحیح نیست زیرا با آگاهی از فقه است که احکام ظاهری خدای تعالی شناخته می شود – و فقه بدون تصوّف هم کافی نمی باشد زیرا اعمال دینی جز با اجرای صادقانه و مخلصانه فرمانهای الهی پذیرفتنی نخواهد بود ، ازینرو امام مالک (رح) می گوید : هرکس بدون آگاهی از مسائل فقهی ، وارد دنیای تصوّف شود ، زندیق است و کسی که فقیه باشد و از عرفان بی نصیب ، فاسق خواهد بود و آن کس که هر دو را با هم دنبال کند ، راه حقیقت را یافته است

((از ایقاظ الهمم فی شرح الحکم – 5و6))

و شیخ عبدالوهاب شعرانی می گوید : راه طریقت با کتاب و سنّت مویّد است و با ادامه مسیر اخلاقی انبیاء و اصفیا . روشن ، هیچگاه این روش ناپسند نخواهد بود مگر جایی که با صراحت و نص قرآن و سنّت و احکام ، مغایرت داشته باشد .

فوقش این است از آثار فهم و درایت مسلمانان باشد ، آن کس می خواهد عمل کند و آن کس خواهد رها سازد ، در غیر این دو صورت هر چه گفته می شود از روی انکار و بدگمانی است و نسبت ریاکاری به  آنها شرعا صحیح نمی باشد.

هر کس دقّت نظر داشته باشد می داند که هیچ یک از علوم اهل الله ، از دنیای شریعت خارج نخواهد بود ، مگر نه اینکه شریعت همواره ارتباط انسان را با خدا می طلبد و آنها هم ، هدفی چنین دارند . آنهایی که ناهمسازی شریعت و طریقت را عنوان کرده اند از روی عدم آگاهی کامل از شریعت و طریقت بوده ، به این دلیل است جُنید رحمة الله علیه در ردّ آنها می گوید : آگاهی عرفانی ما ، متکی و پای بند و استوار به کتاب و سنّت است

همگی اهل طریق اجماع دارند که رسیدن به سر منزل طریقت ممکن نیست مگر با تبحّر در علوم شریعت و شناخت کامل منطوق – مفهوم ، عام ، خاص ، ناسخ و منسوخ و دانش زبان عربی و اشارات بیان از مَجاز و استعاره و ....... این است که می توان گفت : هر صوفی فقیه است امّا عکس آن چنین نیست.

خلاصه ، هیچ کس حال و احوال اهل تصوّف را انکار نمی کند مگر آنهایی که به درستی ، آگاهی ندارند . قشیری می گوید : هیچ دوره ای از تاریخ اسلام خالی از وجود شخصیت های از اهل الله نبوده ، در همه زمانها ، علمای وقت به همچو شخصیتها دست اتّحاد داده و در نهایت تواضع از آنها کسب برکت نموده اند ((گزیده ی طبقات الکبری)) به نام(( لواقع الانوار فی طبقات الاخیار – 1 – 4 – شعرانی))

شیخ محمد امین کردی نقشبندی در تعریف تصوّف گوید : علمی است که حالات نفس را بدان شناسند از خوب و بد و چگونگی زدودن آلودگیها و آراستگی به بهترینها و کیفیت سلوک و سیر الی الله تعالی  ، و تبتُّل و ترک خلق در راه پیوستن به خالق بیان می دارد ‏ فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّی لَكُم مِّنْهُ نَذِیرٌ مُّبِینٌ ‏((ذاریات/50)) پس به سوی خدا بشتابید که من از جانب او هشدار دهنده آشکار هستم.

و فایده آن علم ، تهذیب و پاک گرداندن دلهاست و شناخت خداوند داننده رازها و نهانی ها ، خواه ذوقی یا درونی و پیروزی در آخرت و رسیدن به رضوان الله تعالی و نیل به سعادت ابدی و روشنی قلب و صفای درون تا آنجا که مسائل گرانبها برای اهل آن آسان شود و حالات شگفت ، عیان گردد و آنچه که با چشم دیده نشود با دیده ی بصیرت ببینند











موضوعات مرتبط: تصوف و عرفان ,
برچسب‌ها: تصوف , بزرگان تصوف , سخنان بزرگان , پندهای اسلام , سخنان زیبا , گفته های عارفانه , جمله های کوتاه و خواندنی ,
آخرین مطالب